ანტისაომარი ნახატის გამო დევნილი მოსკალიოვების ოჯახი საფრანგეთში ცხოვრობს

რუსეთში ანტისაომარი ნახატის გამო დევნილმა ალექსეი მოსკალიოვმა და მისმა ქალიშვილმა მაშამ საფრანგეთში პოლიტიკური თავშესაფარი 2026 წლის ივლისში მიიღეს. ისინი ამჟამად საფრანგეთში ცხოვრობენ.
ამბავი ოთხი წლის წინ დაიწყო, როდესაც 12 წლის მაშა მოსკალიოვას სკოლის დირექტორმა „ანტირუსული“ ნახატის გამო ხელისუფლებას დაასმინა. საშინაო დავალებისთვის შესრულებულ ნამუშევარზე გამოსახული იყო ქალი, რომელიც პატარა ბავშვს რუსული რაკეტებისგან იცავდა, ასევე უკრაინის დროშა წარწერით „დიდება უკრაინას!“ და რუსეთის დროშა წარწერით „არა ომს!“.
უკვე 16 წლის მაშა „ნოვაია გაზეტა ევროპასთან“ ინტერვიუში იხსენებს: „ერთ დღეს სკოლაში ხელოვნების გაკვეთილი გვქონდა. მასწავლებელმა გვითხრა, რომ დაგვეხატა რაიმე პოლიტიკური, მიუხედავად იმისა, რომ ეს, როგორც წესი, აკრძალული იყო. დაგვავალა, დაგვეხატა რაიმე, რითაც ვაჩვენებდით ჩვენს მხარდაჭერას ჯარის, ომისა და პრეზიდენტის მიმართ“. მისი ნამუშევრით თანაკლასელი დაინტერესდა და ჯერ მასწავლებელს, შემდეგ კი დირექტორს აცნობა. ორი დღის შემდეგ საქმეში პოლიციაც ჩაერთო.
რუსეთის ქალაქ ეფრემოვის ერთ-ერთ სკოლაში დაწყებული გამოძიება მალევე მაშას მამას, ალექსეი მოსკალიოვსაც მიადგა. იგი იმ დროისთვის სოციალურ მედიაში უკვე ღიად აკრიტიკებდა რუსეთის შეჭრას უკრაინაში. რუსული უფლებადამცველი ორგანიზაცია „ოვდ-ინფოს“ თანახმად, დაკითხვების დროს ალექსეის ფიზიკურად გაუსწორდნენ.
ხანგრძლივი გამოძიების, შიდა პატიმრობისა და სახლში ძალისმიერი ჩხრეკის შემდეგ სასამართლომ ალექსეი მოსკალიოვს რუსეთის არმიის „დისკრედიტაციის“ ბრალდებით ორწლიანი პატიმრობა მიუსაჯა. იგი ტულის ოლქში, გამოსასწორებელ კოლონიაში გაამწესეს. სააპელაციო სასამართლოს საბოლოო გადაწყვეტილების შესაბამისად, ციხეში მან ერთი წელი და ათი თვე გაატარა. ამ პერიოდში მისი ქალიშვილი ჯერ ბავშვთა თავშესაფარში იმყოფებოდა, შემდეგ კი დედასთან, რომელთანაც წლების განმავლობაში კონტაქტი არ ჰქონია.
ციხის პირობებზე ალექსეი ამბობს: „ჩემი დასჯის უამრავ მიზეზს პოულობდნენ; ხან გუშაგებს არ მივმართავდი სათანადოდ, ხან ხელები არ მეჭირა სწორად ან რაღაც ამდაგვარი. როგორც მე მივხვდი, მათ მიიღეს ზარი „ფსბ-დან“ (FSB) და დაავალეს ჩემზე ზეწოლა“. მისი თქმით, ხშირად ლეიბის გარეშე, საწოლის კარკასზე უწევდა ძილი, თხელ საბანს კი თავზე იხვევდა, რათა ვირთხების ნაკბენებისა და შესაძლო ინფექციებისგან დაეცვა თავი.
2024 წელს, გაერთიანებიდან მალევე, მამა-შვილმა რუსეთი დატოვა და სომხეთში გაემგზავრა. იქიდან გერმანიის ჰუმანიტარული ვიზის მიღებას ცდილობდნენ, თუმცა უშედეგოდ. შემდეგ საბუთები საფრანგეთის საელჩოში შეიტანეს და თვე-ნახევარში მიღებული ვიზით 2026 წლის მარტში საფრანგეთში გაფრინდნენ.
მოსკალიოვები ამბობენ, რომ აღარცერთს სურს საქმის გაგრძელება ეფრემოვის ხელისუფლებასთან. მაშას თქმით, რუსეთში დაბრუნება მათთვის მხოლოდ მას შემდეგ იქნება შესაძლებელი, როცა უმაღლეს დონეზე რაღაც შეიცვლება, თუმცა ეჭვობს, რომ ეს ახლო მომავალში მოხდება.






